به اعتقاد اهالی شخصیت مدفون دراین بقعه امامزاده عبدالله بن موسی بن جعفر (علیه السلام) برادرامام رضا(علیه السلام) و فرزند بلافصل امام هفتم (علیه السلام) است، طبق اشعاری که در سردرب بقعه نصب شده امامزاده عبدالله بن موسی (علیه السلام) ملقب به ظهیرالدین است که درمحاوره مردم نیز به لقب خوانده می شود ولی هیچ مدرکی دال بر مدفون بودن عبدالله بن موسی(علیه السلام) فرزند بلافصل امام هفتم دربافق وجود ندارد و این شهرت تنها از زمان صفویه بربقعه نهاده شده است.

ازطرفی لقب ظهیرالدین تنها درمیان ساداتی که از نسل امام جعفرصادق (علیه السلام) بوده متداول واستعمال شده است. درباره شخصیت مدفون در این بقعه سه قول است که از میان آنها قویترین قول بدین شرح است که از اهمیت ویژه ای برخورداراست وباواقعیت نیزنزدیکتر وباداستان شهادت امامزاده عبدالله همخوانی دارد، او را ازنوادگان امام هفتم (علیه السلام) ونسب شریف وی را باچهارواسطه به این صورت ذکرمی نماید: سیدعبدالله بن حمزه بن احمد بن ابراهیم المجاب بن محمدالعابد بن امام موسی کاظم (علیه السلام) وی سیدی جلیل القدر، عظیم الشأن و بسیار بزرگوار بود. پدرش سیدحمزه همچون اکثر سادات موسوی از نسل ابراهیم المجاب درسیرجان کرمان سکونت داشته و در روستای تکیه چهارگنبد دارای گنبد و بارگاه عظیمی است. بسیار مورد احترام ومطاف و زیارتگاه مردم محل و اهالی یزد وکرمان می باشد.